Γράφει ο Pit

Ένα ακόμα πλήγμα δέχτηκε πριν από λίγες ώρες το Ελληνικό ποδόσφαιρο με την αποχώρηση του μεγάλου παράγοντα Αντώνη Ρέμου.

Ο άνθρωπος που τα τελευταία χρόνια έβγαλε τον Ηρακλή από τα μεγάλα διοικητικά αδιέξοδα κλείνει πίσω του την ιστορική πόρτα του “Γηραιού” πικραμένος από την απρόσμενη πτώση της ομάδας τον τελευταίο καιρό.

Ο τραγουδιστής με τον …σηκωμένο γιακά, το λαϊκό παιδί ελλήνων μεταναστών στο Ντίσελντορφ της Γερμανίας, ο άνθρωπος της διπλανής πόρτας που έχει μάθει να “κοιμάται με την πόρτα ανοιχτή” δε φοβήθηκε τίποτα όταν σε μια καλοκαιρινή νύχτα μέσα, το 2007 πήρε τον Ηρακλή με σκοπό να τον επανατοποθετήσει εκεί που ανήκει…
“Ο Ηρακλής απόκτησε διοικητική υπόσταση και έκανε βήματα μπροστά”, δηλώνει στην ανακοίνωση που εξέδωσε.

Κι έτσι είναι… η 10η θέση στο πρωτάθλημα την περίοδο 2007-2008 και η 12η ένα χρόνο μετά καθώς και ο ερχομός ονομάτων όπως οι Serge Aristide Die, Κωνσταντίνος Γιαννούλης και οι ρουμάνοι Constantin αποτελούν μερικές μόνο σημαντικές στιγμές στα δυόμισι χρόνια της διοίκησης “Ρέμου”.

Ο Αντώνης “έτσι ξαφνικά” πήρε την απόφαση να πει αντίο στη ομάδα της καρδιάς του “καρφώνοντας το μαχαίρι στο στήθος” του Σαλονικιότικου Ποδοσφαίρου!
Η αποχώρηση του Αντώνη Ρέμου αποτελεί χωρίς αμφιβολία μεγάλο πλήγμα για το Ελληνικό ποδόσφαιρο και ήρθε να προστεθεί σε μια άλλη μεγάλη αποχώρηση… αυτή του Θόδωρου Ζαγοράκη!

Πέρασαν 53 ολόκληρες μέρες (για πολλούς αναπάντεχες) από τότε που ο διοικητικός ογκόλιθος του ΠΑΟΚ, Θεόδωρος Ζαγοράκης (σύζυγος Λίλη), έβαλε βόμβα στα θεμέλια του Ελληνικού Ποδοσφαίρου ανακοινώνοντας την αποχώρηση του!
Ο μεγάλος αυτός ΈΛΛΗΝΑΣ στα 2,5 χρόνια της προεδρίας πήρε από το χέρι τον ΠΑΟΚ τον οδήγησε στην 9η θέση την περίοδο 2007-08 και ένα χρόνο μετά στους …προκριματικούς του EUROPA LEAGUE (όπου άδοξα αποκλείστηκε από την Άλκμαρ).

«Υπάρχουν μέρες στη ζωή του κάθε ανθρώπου που τα «θέλω» υποκύπτουν σε ανώτερες δυνάμεις» δήλωνε ο Ζαγοράκης και ένιωθε το κλίμα να βαραίνει γύρω του.

Ήταν ο καιρός πλέον που ο Θόδωρος, είχε αηδιάσει από την κατάσταση στο Ελληνικό ποδόσφαιρο και ένιωθε περισσότερο από κάθε άλλη φορά την ανάγκη να τρέξει στη θαλπωρή της βίλας του στο Πανόραμα καθώς και στη ζεστασιά της συμπαθέστατης (και γεμάτης …γλυκύτητα) Ιωάννας.

Έτσι πήρε και αυτός τη μεγάλη απόφαση να αποχωρήσει πληγώνοντας με αυτόν τον τρόπο το ταλαιπωρημένο Ελληνικό ποδόσφαιρο.

Σημείωση: οι δημοσιεύσεις του αναγνώστη και φίλου του μπλογκ Pit δεν απηχούν (απαραίτητα) τις απόψεις του γκαβού και του κοντού.
Ψοφάω να τα γράφω αυτά τα κλισέ…

Το είδαμε κι αυτό. Ας μην κρύψουμε καταρχάς το γεγονός ότι ο γάβρος ήταν όσο έπρεπε καλύτερος και νίκησε.  Το θέμα είναι πώς έγινε αυτό. Και η γνώμη μου είναι πώς ο ΠΑΟ έκανε ένα μικρό θαύμα για να τα καταφέρει. Όλος ο ΠΑΟ. Και το λέω και συμφωνώ(!) με Γκόντζο που το είπε χωρίς βέβαια να κρύψει τα χάλια του Ολλανδού.

Αυτός ο κύριος έχει το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης σήμερα. Ο γάβρος έπαιξε με ένα σκασμό αναπληρωματικούς. Εκανε τρεις αναγκαστικές αλλαγές ως το 70′ και οι δικές σου αλλαγές δεν προσέφεραν τίποτα!  Ούτε τα ονόματά τους δε γράφω! Το είχα δει κι από κοντά την περασμένη Κυριακή στο ΟΑΚΑ. Αν εξαιρέσεις την πάσα του Ρουκάβινα στο γκολ οι αλλαγές ήταν ανύπαρκτες. Το ίδιο κι απόψε. Αντίθετα οι του Ζίκο ήταν καλύτεροι από τους βασικούς!

Και πάμε τώρα στους 11. Ο βάζελος δεν ήταν τίποτα διαφορετικό από ότι είναι συνήθως. Για αυτό και δεν μπορούσε να πάρει αυτό το ματσάκι στο τηγάνι. Είχε ενα δεξί μπακ για γέλια (και για το Βίλλα Μερσέντες όπως λέει ένας κακεντρεχής φίλος). Έχει έναν Γιόσου που καλώς ή κακώς δεν μπορεί μαζί με τον Λουκά. Έχει μια αριστερή μεριά ανύπαρκτη. Με Γκάμπριελ και Σάλπι να πηγάινουν στα δεξιά και τον Κατσουράνη σε απλά κακή ημέρα ως ας πούμε ελεύθερο. Εχεις στην εντεκάδα σου 9 αμυντικογενείς παίκτες. Όλους δηλαδή πλην του Σάλπι και του Τζιμπριλ. Πας για το Χ. Δεκτό. Αλλά παίζεις και μπάλα. Δεν αφήνεις την αριστερή σου μεριά εκτεθειμένη για να βάλεις τον βραζιλιάνο ο οποίος υποτίθεται μαρκάρει.
Πιο χάλια από τους χάλια βάζω σήμερα τον Γκάμπριελ και τον Γιούρκα. Με αποκορύφωμα τη φάση του 2oυ γκολ. Ο Σειταρίδης πασάρει κάπου… και ο βραζιλιάνος δεν κινείται καν για κανει μια κόντρα και να κόψει τον αιφνιδιασμό.

Δεν υπήρχε φιλότιμο. Σθένος, τσαγανό, τσαμπουκάς. Δεν είχαν καταλάβει με ποιο γάβρο έπαιζαν. Με έναν μέτριο γάβρο. Χωρίς καλούς παίκτες. Δεν το κατάλαβε κανείς; Τι θα μας πουν ; Ότι τους πείραξε η αναμονή στο πούλμαν;
Κι αυτό μαγκιά των γάβρων είναι αν έχουν όντως συμμετοχή στο νταβαντούρι που έγινε νωρίς.
Ο Ολλανδός αποδεικνύεται για μια ακόμη φορά λίγος. Κι ας το κρύβουμε επιμελώς. Κι ας μην το λέμε (τουλάχιστον από εδώ).

Δεν μπορείς έτσι να πάρεις πρωτάθλημα. Δε θα βρεις τέτοιο γάβρο απέναντι σου ξανά. Πώς θα το έπαιρνες το ματς;
Με σουτ; Η λογική του Αλκέτα στο Μουντιάλ του 94′ ήταν σοφή. Αλλά τότε έπαιζες με την Αργεντινή και τη Βουλγαρία. Δεν μπορείς λοιπόν έτσι να πάρεις ματς στο Καραισκάκη. Πρέπει να φτιάξεις. Να δημιουργήσεις. Και σε αυτό ο ΠΑΟ ήταν απόψε ανύπαρκτος.

Επιτέλους ! Καιρός ήταν πια. Οι Massive Attack βγάζουν τον πολυαναμενόμενο δίσκο τους. Μέχρι να το έκαναν κόντεψε να πάψει να υφίσταται δισκογραφία πια! Πώς; Υπερβάλλω; Δε νομίζω. Οι εποχές των άλμπουμς στη μορφή που τα ξέραμε τουλάχιστον ολοκληρώνονται μέσα στην επόμενη διετία.
Αυτό που έχει σημασία είναι ότι το φιλόδοξο αλμπουμάκι βγαίνει τον Φλεβάρη του 2010 και θα λέγεται Heligoland.

Aυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία είναι ότι σε αυτό συμμετέχει (όπως έχουμε ακούσει απο καιρόοοοοο…) και ο αγαπημένος Damon Albarn!
Και να ήταν μόνο αυτός; Στο Heligoland συμμετέχουν επίσης η Hope Sandoval,  η Martina Topley-Bird,  ο Guy Garvey  των Elbow και ο Tunde Adebimpe από τους TV On The Radio!
Καλά ο Horace Andy,  δεν πρέπει να θεωρείται γκεστ, άλλωστε βρίσκεται σε όλα τα άλμπουμ που οι Massive έχουν βγάλει απο το ‘91 ως και σήμερα.
Ο λατρεμένος Damon παίζει λέει μπάσο στο ’Flat Of The Blade’ και πλήκτρα στο ‘Splitting The Atom’ (από τα σίνγκλ -υπό μια έννοια- της χρονιάς).

Η “ισχύς εν τη ενώσει” επαληθεύεται και με την συμμετοχή του Adrian Utley των Portishead (παίζει κιθάρα) στο ‘Saturday Come Slow’ και του Tim Goldsworthy των DFA (χωρίς περαιτέρω λεπτομέρειες).
Τι να κάνουνε κι οι Massive. 7 χρόνια το παλεύουνε αυτό το ρημάδι το αλμπουμάκι. Και έναν το χρόνο να παίρνανε θα τους μαζεύανε όλους αυτούς… Σκέψου ότι το τελευταίο φουλ άλμπουμ ήταν το “100th window” το 2003. Το οποίο ήταν και το πρώτο τους που δε με τρέλανε.

Λογικά το 2010 θα ξεκινήσουν και κάποιο τουρ. Ίσως είναι άνισο χωρίς τους guest vocalists του Heligoland αλλά έτσι έλεγα και το 1999 στο Λυκαβηττό που δε θα υπήρχε η Sarah Nelson και οι άλλες, αλλα τελικά τοι αποτέλεσμα με διέψευσε.
Ιδού και το τράκλιστινγκ που λέμε στα ελληνικά:

1. Pray For Rain – featuring Tunde Adebimpe
2. Babel – featuring Martina Topley-Bird
3. Splitting The Atom – featuring Robert del Naja/Grant Marshall/Horace Andy
4. Girl I Love You – featuring Horace Andy
5. Psyche – featuring Martina Topley-Bird
6. Flat Of The Blade – featuring Guy Garvey
7. Paradise Circus – featuring Hope Sandoval
8. Rush Minute – featuring Robert del Naja
9. Saturday Come Slow – featuring Damon Albarn
10. Atlas Air – featuring Robert del Naja

Κι επειδή ακόμη και στο πιο δύσκολο γεγονός υπάρχει πάντα και η (έστω μία) θετική πλευρά, ο Τεό Παπαλουκάς μπορεί  να… καυχιέται ότι ανήκει στην φυλή των σελέμπριτις! Το μυθικό Γιούπι έγραψε ότι έχει την νέα γρίπη!
Τσεκάρετε ανά τακτά διαστήματα για να διαπιστώσετε αν έχετε μπει στη λίστα των διασήμων…  Όλοι οι άλλοι υπομονή και περαστικά μας!
Breaking Newssssss!!!