Γράφει ο Pit

Ήταν Μεγάλη Τρίτη 3 Απριλίου του 2007 όταν βρέθηκα στο ΟΑΚΑ για να δω τον πρώτο αγώνα του Παναθηναϊκού με την Ντιναμό Μόσχας για τη φάση των 8 της Ευρωλίγκας. Εκείνες τις μέρες η ατμόσφαιρα στον αθλητισμό ήταν πολύ φορτισμένη αφού μόλις στις 29 Μαρτίου είχαμε θρηνήσει ένα ακόμα θύμα μετά το ραντεβού θανάτου που έδωσαν οπαδοί των αιωνίων στην Παιανία. Η αγωνιστική όλων των αθλημάτων όλων των πρωταθλημάτων του Σαββατοκύριακου που προηγήθηκε, αναβλήθηκε και όλοι ψάχνανε λύσεις για να δούνε πως θα κλείσουν μια και καλή τη πόρτα στους κάφρους.

Κι όμως εκείνη τη δύσκολη ώρα βρέθηκε κάποιος που στήριξε έμπρακτα το καφριλίκη στην Ελλάδα δίνοντας εντολή στο συγκεκριμένο αγώνα να κρατηθεί ενός λεπτού σιγή για τον «άδικο» χαμό κάποιου άτυχου που παραλίγο ο ίδιος να έπαιρνε το χρίσμα του δολοφόνου στο ραντεβού του θανάτου!!!

Ακολούθησαν όλα τα γνωστά γεγονότα της επόμενης σεζόν. Από τη μια ο Τζίγγερ να διώχνει τους κάφρους από τη Λεωφόρο και από την άλλη να τους μαζεύει ο «Θεός» στο ΟΑΚΑ. Ο Τζίγγερ να δέχεται συγχαρητήρια ακόμα και από τον Κόκκαλη για την εκκαθάριση των κάφρων στη Λεωφόρο και από την άλλη ο Κοντός να τους βγάζει στο δρόμο…!

Πέμπτη παρά Πέμπτη το ΟΑΚΑ σειόταν και όλη οι κάφροι εν χορό έβριζαν ανενόχλητοι τον Βαρδινογιάννη αφήνοντας μια γλυκιά ικανοποίηση στον Παύλο-Θεό πίσω από το κατά τ’ άλλα σοβαρό του βλέμμα. Μια ικανοποίηση για τα «παιδιά»του που στηρίζουν την ομάδα, χωρίς να σκέφτεται και τα πραγματικά του παιδιά. Τον Μητσάρα, τον Βασίλη, τον Μάικ, τον Κώστα, το Νίκο και τον Φράνκι.
Αυτά τα παιδιά που κάθε φορά τα βγάζει στη …σέντρα ο Κοντός για να υπερασπιστούνε το δικαίωμα να παίζουν μπάσκετ επειδή γουστάρουν.

Χθες βράδυ αυτά τα παιδιά που έδωσαν το παν για να μη χτυπήσουν οι παίχτες του Ολυμπιακού, έκαναν ένα μεγάλο λάθος… Μόλις 5 λεπτά μετά τη βροχή των αντικειμένων κατευθύνθηκαν μπροστά στους κάφρους για να κάνουν την “Hola”. Δε διψάς, το έχεις κατακτήσει τόσες φορές τα τελευταία χρόνια, θα μπορούσες για διαμαρτυρία και μόνο να τους αγνοήσεις και να πας από την άλλη μεριά του γηπέδου…
Οι κάφροι δεν θα το πιάσουν το νόημα. Όμως ο Κοντός θα καταλάβει καλά ότι τα παιδιά που τον κάνουν υπερήφανο δε γουστάρουν κάτι αλητάκια των αναπτήρων και των κερμάτων στο γήπεδο…!

 *τίτλος απο τον Γκαβό