Όλοι φταίνε

 

Διαβάζω τις τελευταίες μέρες σε διάφορα site αλλά και σχόλια στο blog μας, για την κατάντια στον χώρο του Τύπου.
Για τις μαζικές απολύσεις σε ραδιοφωνικούς σταθμούς, για τις κακές πληρωμές, για τον πόλεμο οικονομικών εφημερίδων με την ΕΣΗΕΑ κ.ο.κ.
Αυτό που μου κάνει εντύπωση είναι γιατί παρουσιάζεται κάτι τέτοιο ως φαινόμενο μη αναμενόμενο και προβλέψιμο.
Ο κορεσμός στον χώρο του Τύπου και κυρίως όσον αφορά στις θέσεις εργασίας έχει ξεκινήσει εδώ και πολλά χρόνια. Όταν ο καθένας έβγαζε μία εφημερίδα για να εξυπηρετήσει τα δικά του συμφέροντα και κάθε γνωστός δημοσιογράφος γινόταν ξαφνικά εργοδότης.
Δεν ξέρω αν είναι η φυσιολογική εξέλιξη μία καλή πένα ή ένας καλός παρουσιαστής να βγάλει την δική του εφημέριδα, αλλά είναι σχεδόν σίγουρο ότι ο κλάδος έχει γεμίσει από πολλούς ανειδίκευτους δημοσιογράφους και πολλά έντυπα που δεν έχουν να προσφέρουν το παραμικρό.
Πόσο βλάκες είναι αλήθεια στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες που έχουν λίγες εφημερίδες με εμβέλεια σε όλη την χώρα και πολλές τοπικές και πόσο ξυπνιτζήδες είμαστε εμείς που έχουμε 20 πολιτικές, δεκαπέντε αθλητικές, 40 σταθμούς, και 30 τηλεοράσεις.
Ακόμα και αυτοί που φαίνονται καλοπληρωτές και καλά μαγαζιά, σύντομα αλλάζουν ρόλους. Αρχίζουν να στηρίζονται σε πιτσιρικάδες που μπαίνουν και γράφουν τσάμπα και ανακυκλώνονται σαν τα σκουπίδια. Αρχίζουν και κόβουν επιδόματα, κυριακάτικα και άλλα τέτοια. Αλλά δεν είναι φυσικό;
Οι κυκλοφορίες ανεβαίνουν μόνο με Dvd και πλέον για να βγει μία καλή εφημερίδα χρειάζεται μόνο… γρήγορο ίντερνετ! Άντε και κανένα δυο καλά ονόματα να τραβήξουν κόσμο. Αλλά ακόμα και αυτή, δεν θα έχει τις πωλήσεις που πρέπει ώστε να καλύψει όλα τα έξοδα.
Φαύλος κύκλος με άλλα λόγια.
Όσοι δημοσιογράφοι κόπτονται περί των προβλημάτων του κλάδου τους, θα πρέπει πρώτα από όλα να σκεφτούν το εξής. Μπορεί άραγε να καλυφθεί τόσος κόσμος; Δεν το γράφω ως ευχέλαιο στους εργοδότες, αλλά ως συνέχεια του ρητού περί δύο όψεων σε ένα νόμισμα.
Όχι φταίνε μόνο οι άλλοι και εμείς είμαστε στην απέξω…  

Τι θα παραδώσεις στο παρα πέντε μωρή;

1pa5a.jpg

Θα μας περιλάβει το «Ασανσέρ» βέβαια, αλλά δεν πειράζει. Μετά από καιρό το blog δέχτηκε ένα μεηλ για το σίριαλ «Στο Παρά Πέντε» και για τις ομοιότητες του με ένα παλιότερο δημιούργημα των Ρήγα-Αποστόλου για το Μέγκα.
Ο «φίλος» μας (με αρχικά Π.Β.) μας γράφει για το σίριαλ «Τι ψυχή θα παραδώσεις μωρή;» που κράτησε μόνο επτά επεισόδια το φθινόπωρο του 2000 και παραθέτει μια σειρά από ομοιότητες και… διαφορές.

Μιλά για την βασική τετράδα του καστ και ότι τα «γεμίσματα» δεν έγιναν με «Θεοπούλες και Ξαδέλφες, αλλά με έναν Ψήστη (λέγε με Μποσταντζόγλου), ένα ολόκληρο τιμ κουτσομπολίστικου περιοδικού, μια ολόκληρη εταιρεία, έναν νεοεμφανιζόμενο Τσιμιτσέλη και τον ανεπανάληπτο … παπα-Λάμπρο (λέγε με Χαϊκάλη)!»
Συγκεκριμένα ο Π.Β. αναφέρει:

•Θεούσα Ζουμπουλία ή Καστάνη (η κολλητή του Παπα-Λάμπρου);
•Την πεντάδα Καπουτσίδης, Καρύδη, Λάμπρη, Κωνσταντινίδου, Αγγέλου ή την …τετράδα Καστάνη, Ράντου, Ρώπα, Γαλανοπούλου;
•Εξιχνίαση φόνου ή σεξουαλικής κακοποίησης στη παιδική ηλικία;
•«Ανάλαφρους» αρσενικούς πρωταγωνιστές ή την λατρεμένη από τους gay Άβα Γαλανοπούλου σε ρόλο κατίνας δημοσιογράφου με φτερά και φρου-φρου;
•Πρωθυπουργός-Δολοφόνος (Άγνωστος X, Παυρινός,) ή …ο διάσημος επιχειρηματίας Γιάννης Μόρτζος;
και η λεπτομέρεια … (για τους άπιστους)

•Η παρακολούθηση μέσα στο αυτοκίνητο.
Στο μεν «Παρα5», οι 5 βρίσκονται μέσα στο fiataκι του Φώτη, με τους γνωστούς ξεκαρδιστικούς διαλόγους και την Ζουμπουλία συνεχώς να θέλει να φύγουν για να μην τους αντιληφθούν.
Στο δε «Τι ψυχή θα παραδώσεις μωρή;» η παρακολούθηση γινόταν μέσα στη μερσεντές της Ράντου με επίσης ξεκαρδιστικούς διαλόγους και την Καστάνη να θέλει και αυτή να φύγουν για να μην τους αντιληφθούν!!!

Π.Β.

Ρουα Ματ Γουόλς

foto_54.jpgfoto_10898.jpg

Ο Ματ Γουόλς είναι ο καλύτερος παίκτης στην Α1 στην αγωνιστική που μας πέρασε, αλλά έχει αναδειχθεί και MVP άλλες δύο φορές.
Μετά από ενδελεχή έρευνα καταλήξαμε στο συμπέρασμα,  ότι για όλα φταίει η γυναίκα του…
Εξάλλου, πίσω από έναν επιτυχημένο άνδρα, κρύβεται πάντα μια… δυναμική γυναίκα. Ο λόγος για την κυρία Λόρεν Άντερσον, πλεημεητ τον Ιούλιο του 2002 και MVP της σημερινής μας (και της αυριανής μην σας πω) αγωνιστικής μας…

Ένα, δύο, τρία, άλγεβρα και χημεία…

Είμαι αριστερόχειρας (ένας από τους έντεκα ξεχωριστούς). Κι όμως το δυνατό μου χέρι είναι το δεξί. Στον πίνακα έγραφα και με τα δύο. Στο νήπιο πριν καμιά 25αρια χρόνια η κυρία-Ντίνα πρότεινε να μου δέσουνε το χέρι. Βρε ουστ!

Έχω την ικανότητα να θυμάμαι που ήμουν και τι έκανα σε συγκεκριμένες μακρινές ημερομηνίες στο παρελθόν. Π.χ. Δευτέρα 15 Ιουνίου 1987. Έδινα συνθήματα στην τάξη του Δημοτικού «Κύπελλο εμείς, κι εσύ μαλ@κα Πέτροβιτς να πας να …»

Χόρεψα ελληνικά, ντιρι-ντιρι κλπ για πρώτη φορά στα 16 μου. Στη συναυλία της Γλυκερίας το 1984 έκλαιγα και τράβαγα όλο το σόι να καθίσει κάτω. Μάλλον πήρα από τον Σαλονικιό παππού μου… (Μ’ αρέσουνε όμως τα παλιά ποπ των late 80’s. Ψοφάω για Costas και Αλέξια. Ειμαι καλά γιατρέ μου;)

Ειμαι τεμπέλης. Απλά.

Έχω συνυπάρξει σε παιδικό πάρτι με την Βίκυ Καγιά. Μια και έχουμε την ίδια ηλικία, έτυχε να έχουμε και μια κοινή φίλη (δική μου συμμαθήτρια). Εκείνη έμενε κάπου στα ΒΠ τότε. Υπολογίζω ότι ήταν πριν απο 20 χρόνια περίπου και ήταν μάλιστα αποκριάτικο παρτι. Το ότι ημουν Κινέζος με μια κίτρινη γυαλιστερη στολή είναι μία ακόμη ασήμαντη λεπτομέρεια. Το ότι χορεύαμε Love Bites λιγότερο. Όχι δεν χόρεψα, με την Βίκυ…


1… 2… 3… 4… 5…

Μετά λοιπόν από διαδοχικές προτάσεις των dolphin, χουζουρογκόμενα και γκρινιάρη (τα λινκς στα… λινκ δεξιά) και πριν αρχίσουν όλα τα υπόλοιπα… στρουμφάκια του blogοχωριού να μας το ζητάνε συμμετέχω και εγώ στο… παιχνίδι, γράφοντας πέντε πράγματα για μένα… (κοντος rulez…)

1. Παίζω ακόμα και τώρα ερασιτεχνικά μπάσκετ (μόνο που βαριέμαι τις προπονήσεις) και προκαλλώ όποιον θέλει για ένα μονάκι με λεφτά… Κάποτε είχαμε μία ομάδα, τους «Απροσάρμοστους» και τα κονομάγαμε κανονικά σε ένα γηπεδάκι στην Αγία Παρασκευή, πίσω από την στάση με τα λεωφορεία στην πλατεία. Παίζαμε three on three δεν είμαστα μπασκετόφατσες και μας υποτιμούσαν…
2. Δεν πολυπιστεύω στον Θεό, γιατί δεν μου πάει η εικόνα του, σαν τιμωρός των αμαρτωλών και σταρδιχιστής για την κατάντια του κόσμου του.
3. Έχω κάνει φυλακή, για αυτό μην μου κολλάτε…
4. Ναι έχω σχέση εδώ και τέσσερα χρόνια (αύριο πρέπει να είναι η επέτειος ε;). Είμαι καλά και ελπίζω να είναι και εκείνη…
5. Η μεγαλύτερη απώλεια στην ζωή μου ήταν όταν έναν Αύγουστο πριν από εξίμηση χρόνια, έχασα τον καλύτερο μου φίλο… τον πατέρα μου. Ουσιαστικά έπαψα να τον βλέπω, γιατί κατά βάθος πιστεύω ότι δεν «έφυγε» ποτέ. Έτσι μπαμπά;

Λοιπόν καλώ τον γκαβό, τον έντεκα (μην γράψεις ότι είσαι από την Θεσσαλονίκη) και αφήνω τους άλλους τρεις να τους καλέσει ο γκαβός…

Η Γκόμενα του Μουστάκια

anasto_b2.jpg

Όταν ο Θέμης έχει κέφια, οι συνεντέυξεις είναι απολαυστικές. Γι’αυτό και το Φως σήμερα ξεπουλάει. Οι καθηγητές σχολών δημοσιογραφίας σκίζουν τα πτυχία τους. H σωστή συνέντευξη ξεκινά απο το ζουμί:

Σε βλέπω υγιέστατο. Δε μίλησες ποτέ για την περιπέτεια σου.

Τον έστησε στον τοίχο τον μουστάκια. Πώς να του κρυφτεί του ρεπόρτερ; Ο Αναστό δήλωσε πώς το θέμα είναι γκομενικό και ξεκαθάρισε πώς οι συνήθειες (βλ. ιερη κολώνα Ντα Κάπο) δεν κόβονται τόσο εύκολα

«Προφυλάξεις να παίρνω γιατί; Να κρύβομαι γιατί; ¨ολοι ξέρουν που είμαι. Κανονικά. Κάνω ό,τι έκανα και πριν. Και στο γνωστό μου στέκι πάω, παντού κανονικά όπως πριν.»

Το blog μας σεβόμενο τον ειδησεογραφικό χαρακτήρα του, παρουσιάζει σήμερα μια διεθνή αποκλειστικότητα για το τι συνέβη στα Ιωάννινα. Η αλήθεια όπως φαίνεται είναι κάπου στη μέση. Γκομενικό μεν, οικονομικό δε…

O Νίκος βλέπει στο δρόμο μια γκόμενα με τα τελειότερα στήθη στο κόσμο.
Τρελαίνεται οπότε την παίρνει απο πίσω. Δεν αντέχει όμως, την σταματάει και της λέει:
– Αν με αφήσετε να δαγκώσω τα στήθη σας θα σας δώσω 1000 ευρώ
– Τι λες ρε φίλε, απαντά η γκόμενα, για ποια με πέρασες;!

Φεύγει o Νίκος αλλά δεν το βάζει κάτω και πιο πέρα την ξανασταματά.
– Αν με αφήσετε να δαγκώσω τα στήθη σας θα σας δώσω 10.000 ευρώ!
– Άκου να δεις, του λέει, αν δεν με παρατήσεις ήσυχη θα φωνάξω την αστυνομία!
Ο allenatore συνεχίζει όμως και παραπέρα την ξανασταματά.
– Αν με αφήσετε να δαγκώσω τα στήθη σας θα σας δώσω 100.000 ευρώ.

Η τύπισσα αρχίζει να το σκέφτεται «Είναι πολλά τα λεφτά, δεν θα με γαμήσει
κιόλας!» και του απαντά.
– Αν και δεν είμαι απο εκείνες, δέχομαι την πρότασή σου.

Οπότε σηκώνει την μπλούζα της και ο Nicolo πραγματικά τρελαίνεται! Τα
τελειότερα βυζιά του κόσμου βρίσκονται στην διάθεσή του. Αρχίζει λοιπόν να τα ζουλά, να τα τραβά, να τα χαϊδεύει, να τα φιλά, να τα γλείφει, να τρίβει την μούρη του πάνω τους και γενικά να κάνει ό,τι μπορείτε να φανταστείτε, αλλά δεν τα δαγκώνει.
Η γκόμενα αρχίζει να βαριέται οπότε του λέει
– Τι θα γίνει θα τα δαγκώσεις να τελειώνουμε;
Κι εκείνος απαντά
– Μπααα, άσε, κοστίζει ένα σωρό λεφτά!!!

Τον κορόιδεψαν…

Δύο φίλοι βγάζουν τα σκυλιά τους βόλτα. Ο ένας έχει ένα κανίς και ο άλλος ένα μικροσκοπικό τσιουάουα. Κάποια στιγμή λέει ο ένας στον άλλο:
-Δεν πάμε σε εκείνο το εστιατόριο απέναντι να τσιμπήσουμε κάτι?
-Δεν θα μας αφήσουν να μπούμε με τα σκυλιά, απαντάει ο δεύτερος
-Μη σε νοιάζει ακολούθησε με και κάνε ότι κάνω
Φοράει λοιπόν μαύρα γυαλιά και πάει στο εστιατόριο.
-Απαγορεύονται τα σκυλιά, του λέει ο σερβιτόρος
-Μα είμαι τυφλός και αυτό είναι οδηγός-σκυλί!
-Έχεις σκυλάκι κανίς για οδηγό?
-Βέβαια το χρησιμοποιούν πολύ τώρα τελευταία
-Τέλος πάντων, πέρασε
Βάζει και ο δεύτερος φίλος μαύρα γυαλιά και πλησιάζει στο εστιατόριο
-Απαγορεύονται τα σκυλιά, λέει και σε αυτόν ο σερβιτόρος
-Μα είμαι τυφλός και αυτό είναι οδηγός-σκυλί!
-Θα με τρελάνεις ρε φίλε? Τσιουάουα οδηγός γίνεται?
-Σοβαρολογείς, τσιουάουα μου δώσανε?