Μπράβο ρε Τζον

Ομολογουμένως ποτέ δεν είχα τον Τζον Τραβόλτα σε μεγάλη εκτίμηση. Δεν ξέρω, ίσως δεν ήταν της εποχής μου για αυτό. Τις τελευταίες μέρες όμως βλέπω πολύ τηλεόραση αργά το βράδυ και επειδή οι σειρές που μπορούν να με κρατήσουν είναι λίγες (άντε οι Ιστορίες Μυστηρίου του ΑΝΤ1, οι Δέκα Εντολές και ο Μπέκας), το γυρνάω στις ταινίες.
Τα πρώτα καλά λόγια για τον Τραβόλτα τα είπα την προηγούμενη εβδομάδα βλέποντας στο ΣΤΑΡ το Basic. Μία τελειώς αμερικανιά όσο αφορά το σενάριο, με τον στρατό της χώρας να είναι σούπερ ουάου και ο καλύτερος σε όλο το διαπλανητικό σύστημα, αλλά με έξυπνη σκηνοθεσία (John McTiernan ο σκηνοθέτης, έχει κάνει και τον Κόκκινο Οκτώμβρη) και αρκετά παιχνιδιάρικο σενάριο που σε κρατούσε σε εγρήγορση γιατί αν έχανες λίγο, ίσως να έχανες και το που πήγαινε το έργο. Παράξενο και ανατρεπτικό φινάλε, Samuel Jackson, Connie Nielsen σε πολύ καλές ερμηνείες και παρά το γεγονός ότι αν κάνει διάλειμμα το ΣΤΑΡ δεν έχει άλλη επιλογή από το ζάπινγκ για κανά εικοσάλεπτο, κατάφερα και είδα αρτιμελής την ταινία.

Χθες το βράδυ όμως, τα πράγματα για τον Τζον Τραβόλτα όσον αφορά την κρίση μου, έγιναν απείρως καλύτερα. Ο λόγος είναι το A Love Song for Bobby Long που είχε ο ΑΛΦΑ. Η Scarlett Johansson ήταν ο ένας λόγος που μου άρεσε η ταινία, από εκεί και πέρα όμως οι σκηνές από τη Νέα Ορλεάνη, η μουσική που έντυσε την ταινία αλλά και η ερμηνειά του Τζον Τραβόλτα που έπαιξε τον μεθύστακα αποτυχημένο καθηγητή, σε μία ταινία γεμάτη με ερωτικά καυγαδάκια… Όσοι την έχουν δει θα καταλαβαίνουν τι εννοώ. Ερωτικά καυγαδάκια, με την γυναίκα, με τον φίλο, με την ερωμένη, με τον κόσμο…

Δεν ξέρω αν θα πάω να πάρω να δω άλλη του ταινία, θυμάμαι από τα παλιά μόνο το Face Off είχα δει και αυτό όχι λόγω του Τραβόλτα. Εντάξει ναι, έχω δει και τα πολύ γνωστά του, αλλά σε αυτές τις ταινίες, μου έδειξε ότι τελικά όλοι οι γνωστοί ηθοποιοί έχουν και τις καλές τους στιγμές. Ή μήπως θα έπρεπε να πω ότι μου απέδειξε ότι όλοι έχουν και τις κακές τους στιγμές, με βάση αυτά που νόμιζα. Είναι πως βλέπεις το ποτήρι, μισοάδειο ή μισογέματο…

Advertisements

One response to “Μπράβο ρε Τζον

  1. Έχω δει όλες σχεδόν τις ταινίες του ( ακόμα και το » Perfect»… με την Τζέιμι Λι Κέρτις!)
    Ναι, ο άνθρωπος είναι ωραίος ηθοποιός.Δεν είναι μόνο περίπτωση Face off, ή Broken Arrow.Για τις περιπέτειες δηλαδή. Έχει κάνει ωραία πράγματα, έπεσε, σηκώθηκε ξανά, έπεσε και πάλι…Αξίζει πολλά περισσότερα από ένα απλό χειροκρότημα. Και ίσως πολλά και από τον οποιαδήποτε «σταρ» τύπου Ορλάντο Μπλουμ…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s