Χαμός εις τας Κοζάνας

Στιγμιότυπο από παλιότερο αγώνα της ΑναγΎ?νησης Λιβαδερού στην Ύ?ρα της Κυριακή απόγευμα στο Λιβαδερό της Κοζάνης. Για την Β’ τοπική κατηγορία, η Αναγέννηση, αδιάφορη βαθμολογικά, υποδέχεται την Αναγέννηση Σερβίων, που είναι τελευταία στη βαθμολογία. Θυγατρική ομάδα του Τιτάνα Σερβίων, μονομαχεί τον Ιωνικό Βαθυλάκκου για να σωθεί.Οι φιλοξενούμενοι παρακάλεσαν τους γηπεδούχους να τους δώσουν το παιχνίδι, το Λιβαδερό όμως αρνήθηκε. Και σαν καλύτερη ομάδα που είναι, προηγήθηκε 5-0 στο ημίχρονο. Ξεκινάει και το δεύτερο ημίχρονο, το σκορ διευρύνεται σε 7-1 στο 60′ του αγώνα.Κάπου εκεί άρχισαν να χτυπούν τα τηλέφωνα από το Δήμο Σερβίων, καθώς ήξεραν ότι η ομάδα του Λιβαδερού είχε μια δικαστική εκκρεμότητα για επεισόδια σε παλιότερο αγώνα. Και άρχισαν οι υποσχέσεις για βοήθεια ώστε να αθωωθεί η ομάδα και κάπου οι γηπεδούχοι πείστηκαν.
Και σε λίγα λεπτά το 7-1 έγινε 7-8!
Την Δευτέρα το πρωί στην Ενωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Κοζάνης έβλεπαν το φύλλο αγώνα και δεν πίστευαν στα μάτια τους!
Ελληνική ποδοσφαιρική πραγματικότητα… Η ελληνική κοινωνία της αξιοπρέπειας σε όλο της το μεγαλείο!
(31/3 11:42)

Τώρα θα κάνει το μπαμ η Εξέδρα…

Που έχει το Σαμπράκο, τον Κοσμά και τον Σπυρόπουλο όπως λέει και το troktiko. Να βγάλει αύριο συνέντευξη του Ντέμη που να λέει «Αυτό το πρωτάθλημα τους το χαρίζω!».  Και θα πουλήσει και θα γίνει χαμός…
Αλήθεια θυμάται κανείς πότε ήταν η τελευταία φορά που είχαμε δεί τον Κωστένογλου να χορεύει τσιφτετέλι στα μπουζούκια; Λέτε να το ξαναδούμε ;

Παραιτήσου κύριε Ζοσέ…

jose.jpg

Τι άλλο να πεις μετά από ένα ίδιο ματς; Να εξηγήσεις τα τρία αμυντικά χαφ; Την ανικανότητα να καταλάβεις ότι μέσα στην έδρα μας, εμείς πρέπει να παίζουμε επιθετικά; Τι άλλο; Το ότι σε εκθέτουν με την απόδοσή τους παίκτες τελειωμένοι όπως γράφει ο Νικολογιάννης;
Δεν πάει άλλο κ. Πεσέιρο. Παράτα τη την ομάδα. Μπορεί να έρθει δεύτερη. Οκ, μπορεί να έρθει και πρώτη, που δεν το πιστεύω. Δεν είσαι καλύτερος ούτε καν από τον Πανιώνιο. Δεν ξέρω τι άλλο θα προσπαθήσει να κάνει ο Τζίγγερ ως το φινάλε, αλλά η ομάδα δεν μας πείθει. Τι να κάνουμε τώρα; Τροφή στις φυλλάδες να φτιάξουν δυνατά πρωτοσέλιδα αύριο, έδωσες και τίποτα άλλο. «Στο κόλπο». «Όλα ανοιχτά». ‘Μάχη για τρεις» και τέτοια…
Στην ουσία όμως ξέρουμε τι θα γίνει… Με αυτόν τον τρόπο δεν πάμε πουθενά…

αυτά λέει ο γκαβός…

Μια παρθένα θα μας σώσει…

Καλά ο κοντός τα είπε τα νέα του. Εγώ πάλι έχω μπλέξει με κατι δουλειές, όχι βρομοδουλειές ευτυχώς. Τόσα γίνανε αυτές τις μέρες. Κορυφαίο ήταν τα γκολ του Κάρα που δεν τον αφήνουν να τα χτυπάει στο βάζελο! Για τα κόρνερ όμως, δεν ακούσαμε κάτι! Όλα πρώτο δοκάρι, χαμηλά και διώξιμο απο το δεξι μπακ!
Πήραμε και την κούπα στο Ελληνικό με το Γιαννάκη να τα χώνει για τη διαιτήσια. «Στα λεγα εγώ» τον έπιασε ο φακός να λέει κάποια στιγμή για τα κοράκια του τελικού. Πάντως θα ήταν μεγάλη ξεφτίλα με τέτοια ποσοστά στα τρίποντα να χανόταν το ματς!

Ο ΠΑΣ έχασε στο Θρασύβουλα με ξύλο όπως λέει ο Alexis , στην Ηλιούπολη γίνανε τα ίδια όπως άκουσα και όλα πάνε καλά…  Αύριο βγαίνει και η Εξέδρα, αλλά μας βρήκατε σε φάση ντεφορμέ και δεν έχουμε νέα. Ο κοντός δεν τα έχανε αυτά παλιότερα! Καλη επιτυχία θα ευχηθούμε. Το σποτάκι με τον Σπυρόπουλο τα σπάει άλλωστε!

Και μέσα σ’όλα κατέβασε ρολά ο πιτσιρικός. Αααα! Έχουμε κι ένα καλο νέο! Κυκλοφορεί σε λίγο καιρό «Η εκδίκηση της παρθένας στα μπουζούκια» σε παραγωγή Marc Dorcel. Επιτέλους μια ελληνική παραγωγή με προοπτικές!
Από τώρα σκέφτομαι τα πρωτοσέλιδα της Espresso. Σπεύσατε μόλις βγεί, γιατί βλέπω να πλακώνουνε οι εισαγγελείς!

Υπομονή λοιπόν! Και μέχρι και τη συναυλία για τα 100 χρόνια. Το Avopolis έγραψε για τρία ξένα ροκ γκρουπ συν τους Last Drive. Ποιος θα πάει δεν ξερω να γιορτάσει τι…  Αφού δεν θα έχει τίποτα να γιορτάσει εκτός από γενέθλια. Το όλο project έχει αναλάβει ο Μανίκας. Αυτό μας αφήνει κάποιες ελπίδες…   Άντε καλο Σουκού…

Σε ευχαριστώ.

Πρώτα οι φωνές. Νεύρα μαζί με δάκρυα. Μετά το μάζεμα. Πέντε χρόνια μαζεμένα σε λίγες σακούλες. Άφησα τα πράγματα εκεί, μπροστά στην πόρτα. Κάθισα στο σαλόνι και έκανα το τελευταίο τσιγάρο.
Κοιτούσα γύρω μου. Πόσα έχω περάσει εδώ. Πόσα θα ήθελα να περάσω και στο μέλλον. Η τελευταία τζούρα ήταν η πιο δύσκολη.
Τόση ώρα η πόρτα δεν είχε ανοίξει. Αλλά ίσως να ήταν και καλύτερα. Ποτέ εξάλλου δεν με ήθελες τόσο όσο… Ξέρεις εσύ.
Μάζεψα τις σακούλες. Τις έβαλα στο αμάξι και ανέβηκα για τελευταία φορά πάνω. Όχι για να τσεκάρω αν είχα ξεχάσει κάτι. Απλά για να δω για τελευταία φορά τα φαντάσματα των αναμνήσεων μου μέσα στα δωμάτια.
Γέλια, τσακωμοί. Όλα ήταν εκεί. Έβγαλα το κλειδί και το άφησα πάνω στο τραπέζι του σαλονιού.
Κοντοστάθηκα στην πόρτα. Δεν ήθελα να την κλείσω. Αλλά δεν γινόταν αλλιώς.
Σε ευχαριστώ για όλα. Και για τα καλά και για τα άσχημα. Τώρα θέλω να μείνω μόνος μου. Προδόθηκα.