Σε ευχαριστώ.

Πρώτα οι φωνές. Νεύρα μαζί με δάκρυα. Μετά το μάζεμα. Πέντε χρόνια μαζεμένα σε λίγες σακούλες. Άφησα τα πράγματα εκεί, μπροστά στην πόρτα. Κάθισα στο σαλόνι και έκανα το τελευταίο τσιγάρο.
Κοιτούσα γύρω μου. Πόσα έχω περάσει εδώ. Πόσα θα ήθελα να περάσω και στο μέλλον. Η τελευταία τζούρα ήταν η πιο δύσκολη.
Τόση ώρα η πόρτα δεν είχε ανοίξει. Αλλά ίσως να ήταν και καλύτερα. Ποτέ εξάλλου δεν με ήθελες τόσο όσο… Ξέρεις εσύ.
Μάζεψα τις σακούλες. Τις έβαλα στο αμάξι και ανέβηκα για τελευταία φορά πάνω. Όχι για να τσεκάρω αν είχα ξεχάσει κάτι. Απλά για να δω για τελευταία φορά τα φαντάσματα των αναμνήσεων μου μέσα στα δωμάτια.
Γέλια, τσακωμοί. Όλα ήταν εκεί. Έβγαλα το κλειδί και το άφησα πάνω στο τραπέζι του σαλονιού.
Κοντοστάθηκα στην πόρτα. Δεν ήθελα να την κλείσω. Αλλά δεν γινόταν αλλιώς.
Σε ευχαριστώ για όλα. Και για τα καλά και για τα άσχημα. Τώρα θέλω να μείνω μόνος μου. Προδόθηκα.

Advertisements