Πέφτει…

Αντιγράφω από το blog του Γ.Πετρίδη

-47% η περασμένη χρόνιά για την ελληνική δισκογραφία. Αν υπήρχε δισκογραφία, θα άξιζε συζήτησης.

Τα έχουμε ξαναπεί κι εδώ. Τι πουλάει; Ξέρετε κάτι να πουλάει; Όπως και να έχει όμως το -47% είναι τεράστιο νούμερο. Το βλέπεις στο άδειο από πελάτες μουσικό τμήμα του Public, το βλέπεις στη Fnac που τα dvd παίρνουν μεγαλύτερο μέρος, αν και αυτό είναι το μόνο μαγαζί που θα βρεις και κάτι εισαγωγής.
Το είδα στου Πάτση, τα PMW, που έκλεισε οριστικά πριν λίγες μέρες στην Πανεπιστημίου. Το είδα και στο διπλανό Metropolis. Το καταλαβαίνεις από τα ράφια. Γεμάτα προσφορές των 4,5,6€.
Και τι να πουλήσει όμως; Φταίει το ίντερνετ; Δε νομίζω…

Ελληνική δισκογραφία άρα ελληνικό τραγούδι κάτα κύριο λόγο. Τι αξίζει να πουλήσει και δεν πούλησε; Πείτε μου κάτι; Μήπως το «Ξύπνα Θανάση» ; No.1 πήγε η Βιβή Μαστραλέξη πριν λίγο καιρό, το ξεχάσατε;
No. 2 σήμερα στο επίσημο τσαρτ της IFPI είναι η Ελένη Αλεξανδρή. Δεν την ξέρω. Ούτε εγώ, αλλά ούτε κι ο κοντός που ακούει Δρόμο fm φανατικά… Πώς έφτασε ως εκεί; Μην τα ξαναλέμε… Απλά δε χρειάζονται και πολλά έξοδα πλέον…

Advertisements

2 responses to “Πέφτει…

  1. Η κατάσταση της ελληνικής δισκογραφίας είναι απογοητευτική.
    Και δεν αναφέρομαι μόνο στο έντεχνο κομμάτι αλλά και στο (κατ’ ευφημισμό πλέον) εμπορικό.
    Δεν μπορώ να ερμηνεύσω γιατί συμβαίνει αυτό.
    Ίσως η γενιά των Βανδή-Ζήνα-Κοκκίνου-Θεοδωρίδου
    και αντίστοιχα στα αντρικα Ρουβάς-Ρέμος-Πλούταρχος και φυσικά οι «ατμομηχανές» τους Φοίβος-θεοφάνους-Βαρδής μεγάλωσαν και έχουν μπει σε φάση καμπής. Οι περισσότεροι από αυτούς ασχολούνται πλέον με άλλα θέματα εκτός του τραγουδιού. Και η νέα γενιά, αμήχανη, δεν έχει αποδείξει ότι μπορεί να σηκώσει το «βάρος» ακόμα.
    Το ελληνικό τραγούδι κάνει (με ποδοσφαιρικούς όρους) κοιλιά και ίσως είναι μια καλή ευκαιρία για μια εκ βάθρων αναδιοργάνωσή του.
    Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι πρέπει να εκλείψει το διασκεδαστικό κομμάτι (αλλά αντίθετα, να αναβαθμιστεί).

  2. Σωστός ο Καημός!
    Όχι τίποτα άλλο, αλλά και ο Κουρκούλης με τον Βέρτη,( αν και τελευταία τον κράζουν και ίσως όχι άδικα) και ο Ζαζόπουλος με τον Μακρόπουλο είναι οι μόνοι που σέρνουν το καράβι.
    Και από γυναίκες; Μετά την Κελεκίδου; Το ψιλοχάος;
    Για τις έντεχνες τα είπαμε…
    Και μη μου πείτε ρε παιδιά για περιπτώσεις τύπου Ρούλας Σταύρου! Τριαντάρισα, και την ακούγαμε στην Θεσσαλονίκη το 92…
    Έχουμε πρόβλημα, και δεν είναι τα τραγούδια άξια να σταθούν, και η ποσότητα δυστυχώς μας έβλαψε.
    Θα βρει την άκρη του το τραγούδι, αλλά πλέον θα πρέπει να το βρει και σε άλλους δρόμους, ίσως και πιο παραδοσιακούς.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s