Κάποιος έλεγε…

…ότι η πιο εμπορική περιοδεία του 2008 στη Βόρεια Αμερική είναι (κι όμως!) αυτή των Bon Jovi!

Εκανε λάθος!

Αποθέωση για τους Ζιγκ-Ζαγκ στο Τορόντο

Τριήμερο πάρτι για την ομογένεια! Τρεις μέρες διασκέδαζε η ομογένεια του Τορόντο με τα τραγούδια των Ζιγκ-Ζαγκ, που αντί να κάνουν comeback στα πάτρια εδάφη, προτίμησαν τον Καναδά.

Το συγκρότημα προγραμμάτισε τρεις εμφανίσεις στο φεστιβάλ ελληνικής μουσικής στην Danforth Street στις 8, 9 και 10 Αυγούστου, και το γκρουπ έσκισε!

Πάνω από ένα εκατομμύριο Ελληνες και ξένοι θεατές τούς παρακολούθησαν, κάτι που βέβαια δικαιολογείται και από το ότι το εν λόγω φεστιβάλ είναι θεσμός. Μάλιστα, τα κανάλια του Καναδά κάνουν απευθείας συνδέσεις με το φεστιβάλ. Το γκρουπ παρέλαβαν από το αεροδρόμιο με limo οι υπεύθυνοι της διοργάνωσης και ανάμεσα στις πρόβες έβρισκαν χρόνο να κάνουν τις βόλτες τους στο Τορόντο, όπου και τους ακολούθησε ο φακός. Και βέβαια, έδωσαν και συνεντεύξεις στα media της ομογένειας.

ΕΒΕ. ΝΥ.

Advertisements

10 responses to “Κάποιος έλεγε…

  1. Και συμπληρώνω εγώ το ρεπορτάζ:

    Στο φινάλε της τρίτης βραδιάς, 240.000 φίλοι του συγκροτήματος (οι υπόλοιποι ήταν αντι-καπνιστές) φώτισαν τον ουρανό του Τορόντο με τους αναπτήρες τους, στο άκουσα του τραγουδιού «Αγάπη του Καλοκαιριού» που ξύπνησε σε όλους αναμνήσεις και νοσταλγια για την Ελλάδα.
    Σε ένα κατανυκτικό κλίμα, η κορύφωση ήρθε με το τελευταίο τραγούδι του encore, το περίφημο «Και ξεκινώ με τη Λίτσα και μια τρύπια βαλίτσα», ένα κομμάτι που μίλησε στις καρδιές των ομογενών του Καναδά, που κάπως έτσι είχαν ξεκινήσει πριν από πολλά χρονια από την πατρίδα για την αναζήτηση ενός καλύτερου αύριο…

    🙂 γκαβός

  2. Και υπερθεματίζω θυμίζοντας:

    Να νάι νάι νάι νάι νάι…

    Κόκκινο πανί η ζήλια, κόκκινα τα δυο σου χείλια
    πυρκαγιά το φόρεμά σου, ξετρελαίνει η ματιά σου
    Έχεις γίνει βάσανό μου και θολώνεις το μυαλό μου
    Σε ζηλεύω σ’ αγαπάω και για σένα τραγουδάω
    ————-
    Λίγες μέρες μείνανε, μάτια μου γλυκά
    και οι σκοπιές τελειώσανε, τα δάκρυα στεγνώσανε
    Την άλλη Κυριακή παίρνω το χαρτί

    Απολύομαι, απολύομαι| 2x
    Απολύομαι, μωρό μου, και τρελαίνομαι | 2x

    και κλείνω κραυγάζοντας:

    Κι αν σου γράφω απόψε
    είναι που θέλω ξαφνικά να τρέξω
    Τι όμορφα εκεί έξω!
    Τι όμορφα εκεί έξω!

    Να μου γράφεις όσο πιο συχνά μπορείς
    Να μου γράφεις όσο πιο συχνά μπορείς
    Να μου γράφεις όσο πιο συχνά μπορείς
    Να μου γράφεις όσο πιο συχνά μπορείς

    Γέρνει η βραδιά ουρλιάζουνε τα φορτηγά κρύο και μπάζει
    πέρασα τη νύχτα αυτή την πιο σκληρή σκοπιά μέσα στ’ αγιάζι
    μου παίρνουνε τα αυτιά φωνές παιδιών που τραγουδάνε
    όμως πιο πέρα στα φριχτά τα μπαρ για πιο Χριστό μιλάνε

    Κι αν σου γράφω απόψε
    είναι που θέλω ξαφνικά να τρέξω
    Τι όμορφα εκεί έξω!
    Τι όμορφα εκεί έξω!

  3. Έτσι και ήθελαν να διπλασιάσουν το κοινό που προσήλθε στις συναυλίες τους, μια είναι η μέθοδος: Να είχα για support τους «Τα Παιδιά Από Την Πάτρα».

    Αν και απ’ ότι μαθαίνω το φοιτητικό για Πάτρα-Ελευσίνα έχει πάει στα ύψη…

  4. Όπως γνωρίζετε ο Καναδάς είναι αρκούντως αραιοκατοικημένος. Στα χιλιάδες τετραγωνικά του μέτρα κατοικούν 33.000.000 πολίτες. Αυτό σημαίνει ότι 1 στους 33 Καναδούς πήγε από τα πέρατα του Καναδά στο Τορόντο για να παρακολουθήσει τους πολυαγαπημένους…
    Εκτός κι αν από τα 2,5 εκατομμύρια Τοροντέζων (sic) το 1 πήγε στη συναυλία που σημαίνει ότι εκείνο το βράδυ δεν συνέρρευσαν μόνο οι κατάκοιτοι, οι εφημερεύοντες φαρμακοποιοί, τα γραφεία κηδειών, οι φυλακισμένοι και οι μεταλάδες του Τορόντο…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s