Viva la sex on fire and gold blind lockdown

Και ναι λοιπόν, τα άλμπουμς τα γράψαμε, καιρός να δούμε και τα κομματάκια. Είπαμε συμφωνώ με τον κοντό για τον Κόνυ(α) Γουέστ. Τουλάχιστον ξέρει να τον προφέρει ρε παιδί μου. Δεν είναι Κένυ αγαπημένες μου άσχετες ραδιοφωνατζούδες…
Ο τύπος πήγε λίγο πιο μπροστά τη μαύρη μουσική φέτος με το Love Lockdown. Από την άλλη αδιάφοροι μου είναι τύποι όπως ο Lil Wayne που άρεσε σε πολλούς.

Καλό ήταν και το Mercy αλλά και το Stepping stone, καλά και τα τρία των MGMT. Τι να λέμε… Κλεμμένο η όχι από τον Satriani μου άρεσε το Viva La Vida. Περισσότερο όμως γούσταρα το Sex on fire αλλά και το Standing next to me.
Σούπερ ήταν το Love is noise αλλά και ό,τι σινγκλ έβγαλαν οι Glasvegas.
Οι Killers με παραγωγό τον Stuart Price με έφτιαξαν με το Human, ενώ η Goldfrapp μας «έριξε» με το Α&Ε. Μας «αποζημίωσε» με το απίθανο ρεμίξ του Gui Borratto. Είναι και το μόνο physical CD Single που αγόρασα το 2008!

Μην ξεχάσουμε Sam Sparro. Κομμάτια ανένταχτα (δεν ξέρεις τι ακριβώς είναι) όπως το Black & Gold είναι απλά στα κορυφαία της χρονιάς, όπως και το Blind με ή χωρίς το ρεμιξ του μυθικού Frankie Knuckles! (Τον είδε κανείς στη Σαλονίκη;)

H θεά Ρόζιν (και όχι Ρόιζιν) ήρθε δυό φορές και μας άφησε να κουνιόμαστε με τα You know me better και Movie Star, ενώ δεν ήρθε και μάλλον δεν θα έρθει ποτέ η τύπισσα με το κλιπ της χρονιάς. Ποπ διαμαντάκι (κλισέ έκφραση της εποχής του Ρόδον 94,4) το Ι’m good i’m gone… To Paper Planes δεν πιάνεται γιατί βγήκε το ’07 όπως και το Hearts on fire.
Να μην ξεχάσω και το White Winter Hymnal αλλά και τα ρεμίξ των Aeroplane σε Friendly Fires και Grace Jones, αλλά και το δικό τους Whispers…

Πέρυσι διάλεξαμε Reverend & The Makers και φέτος το πάνε για διάλυση. Γι’αυτό και δεν βάζω Νο.1. Μην το γκαντεμιάσουμε πάλι…
Καλή (ήταν η) χρονιά. Καλύτερη θα είναι και η επόμενη…

γκαβός

Advertisements

Ο Γκαβός θυμάται το 2008…

Λεχρίτης 2008: Άδωνις Γεωργιαδης
Χωρίς άλλα σχόλια…

Τηλεοπτικό πρόγραμμα της χρονιάς: Big Bang, LAPD
Γιατί είχε έξυπνη πλοκή και ήταν από τα πιο ευφάνταστα νεανικά σήριαλ των τελευταίων ετών, εξαιρουμένης της Θάλειας Ματίκα, που δυστυχώς δεν το’χει στην κωμωδία (βλ. και Πάρης και Ελένη)

Το LAPD γιατί πίστεψα ότι ο Ιεροκλής είναι φτιαγμένος για μπάτσος και επειδή ο Χρυσοστόμου είναι φτιαγμένος για ατάκες του τύπου «Μην κουνηθεί κανείς γαμώ το στανιό μου…»

Βιβλίο της χρονιάς: Kωνσταντίνος Τζούμας «Ως εκ θαύματος»
Γιατί είναι και η ραδιοφωνική εκπομπή της χρονιάς στον Εν Λευκώ και επειδή… (ναι) το αγόρασα!

Έντυπο της χρονιάς: Εξέδρα
Για να μην το αφήσω κενό…

Απογοήτευση της χρονιάς: Οι ντοπέ αθλητές που θα στέλναμε στους Ολυμπιακούς…

Έλληνας μουσικός/τραγουδιστής της χρονιάς: Αλκιβιάδης Κωνσταντόπουλος
Επειδή παίζει 42 όργανα και τραγουδάει για το… νοίκι του…

Έλληνας Αθλητής της χρονιάς: Κώστας Κουφός
Επειδή μαζί με εμένα και τον κοντό, παίρναμε άνετα το χρυσό στους Παραολουμπιακούς… (λόγω ονόματος)

Νούμερο της χρονιάς: Βίκυ Χατζηβασιλείου
Γιατι δεν έχει καταλάβει ότι το υγρό στοιχείο εκτός απο κλάμα, μπορεί να είναι και φτύσιμο…

Ταινία της χρονιάς: Δεν είδα καμία σε σινεμά. Εκτός κι αν πιάνονται της Private

Ελληνικό άσμα της χρονιάς: Δημήτρης Μητροπάνος – Εκδρομή
Επειδή είναι η μεγάλη επιστροφή και του ερμηνευτή αλλά και του μεγάλου Μηλιώκα

Tv persona της χρονιάς: O άγνωστος λατινόφωνος σεναριογράφος που πήρε το ψωμί από τα δικά μας παιδιά…

Η στιγμή της χρονιάς: Η τακουνιά της Εύης στον Αλέξη
Γι’αυτό και στην Λαμία και την Παναχαϊκή απαγορεύτηκαν φέτος τα τακουνάκια… Μόνο κοντινές πασούλες…

Ο Κοντός θυμάται το 2008…

Ελληνικό άσμα της χρονιάς: Όσο και να μην το θέλω, είναι δυστυχώς το Θωμά είσαι σπίτι. Επίσης το «Μέσα σου», το «Μαύρα μεσάνυχτα» και το «Και σε θέλω»

Ξένο άσμα της χρονιάς: Με μεγάλη διαφορά το αγαπημένο μου του Κάνι Ουέστ, Love lockdown

Tv persona της χρονιάς: Χμ… Ενδιαφέρον, Θα έλεγα την Ιωάννα Πηλιχού που είναι νέο πρόσωπο και έκλεψε τις εντυπώσεις στο «Ευτυχισμένοι μαζί».

Η στιγμή της χρονιάς: Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς; Τον Ζαχόπουλο; Τον μικρό Αλέξη; Το Χριστουγεννιάτικο δέντρο on fire στο Σύνταγμα; Θα έλεγα πάντως, ότι στιγμή που δύσκολα θα ξεχάσουμε είναι η τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων, στο Πεκίνο με τους εκατοντάδες Κινέζους να κάνουν απίστευτα πράγματα επί σκηνής

Λεχρίτης 2008: Χωρίς δεύτερη σκέψη… Ο Κούγιας

Τηλεοπτικό πρόγραμμα της χρονιάς: Το Αλ τσαντίρι… Μας κρατούσε μέσα Τρίτες βράδια ή Τετάρτες μεσημέρια στις μινι προβολές του από τα μεσημεριανά

Βιβλίο της χρονιάς: Δεν ξέρω να διαβάζω! (Πλάκα κάνω, απλά το τελευταίο βιβλίο που είχε πέσει στα χέρια μου, είναι η Ιστορία Δέσμης, το 1998)

Έντυπο της χρονιάς: Το Πρώτο Θέμα, για όλη την ιστορία και το σούσουρο που έγινε για Μάκη και Θέμο
Απογοήτευση της χρονιάς: Ο Παναθηναϊκός στο ελληνικό πρωτάθλημα (για άλλη μία χρονιά)
Έλληνας μουσικός/τραγουδιστής της χρονιάς: Ο Ρουβάς! Που έγινε και παρουσιαστής, που θα πάει και στην
Eurovision και έκανε το σουξέ της χρονιάς (ένα από αυτά). Και σε θέλωωωωωωω
Έλληνας Αθλητής της χρονιάς: Ο Διαμαντίδης… Και αυτής και της επόμενης και γενικά
Νούμερο της χρονιάς: Το 2008…
Ταινία της χρονιάς: Νομίζω ότι ήταν η πιο αδιάφορη από πλευράς ταινιών χρονιά… Οπότε δεν βάζω καμία

 

 

 

 

Καλές γιορτές ρε

sexy-christmas-wallpaper-big

Λοιπόν…

Τ0 2008 σίγουρα είχε και καλές και κακές στιγμές. Ίσως περισσότερες κακές για όλους μας, για αυτό ας πάει και ας μην ξανάρθει και αν είναι να ξανάρθει, ας έρθει μόνο με τα καλά στιγμιότυπα…
Αυτές τις γιορτές να ξέρετε ότι υπάρχει πολύς κόσμος εκεί έξω που έχει ανάγκη να ακούσει μία καλή κουβέντα και ας μην τον λενε Χρήστο, Μανώλη, Ευγενία, Βασίλη κλπ… Όλοι έχουμε περάσει κάποια στιγμή μοναχικές γιορτές και ξέρουμε ότι μία κλήση από ένα κολλητό, ή μία κολλητή, ίσως να είναι το καλύτερο δώρο!
Και δεν εννοώ μόνο για τους συγγενείς μας, μεγαλύτερης ηλικίας που έχουν χάσει κάποιον… Μιλάω και για τους φίλους που χώρισαν μέσα στο 2008 (και ειναι σίγουρα πάρα πολλοί) ή για όσους είναι μακριά από το σπίτι τους, λόγω υποχρεώσεων.

Άντε κάντε μία καλή πράξη και εγω θα πω στις κοπέλες να κατεβάσουν τα χέρια τους…
Ευχές για το 2009 την άλλη εβδομάδα… Πρέπει να σκεφτώ καλά φέτος τι θα ευχηθώ!

Κλαρί για κλάδεμα

Ως γνωστόν  όταν σπάσει η αλυσίδα χλωρίδας και πανίδας υπάρχει πρόβλημα.
Γι’αυτό και στο Καραϊσκάκη επέστρεψαν οι μαϊμούδες που πετάνε απο κλαδί σε κλαδί…
Γιατί… αν τύχει και κάποιο θέλει κλάδεμα, υπάρχει και ο δενδροκηπουρός…

Time not to pretend

Αυτά είναι τα 20 καλύτερα άλμπουμς του 2008 για τον γκαβό και τον κοντό. Ο κοντός άκουσε μόνο τον Kanye West φέτο, αλλά αυτό όπως φαίνεται δεν έφτανε για να τον βάλει στη λίστα μας.
Θα συνυπολογίσουμε όμως τη λατρεία του για το Love Lockdown στα τραγούδια της χρονιάς…   😉

Γιατί MGMT; Πρώτον, επειδή το σιντί ήταν φτηνό! Κάτω από 10 ευρώ το είχα πάρει στο Fnac. Δυο φορές μάλιστα το αγόρασα για να το μοιράσω…
Μπορεί να μην είναι η αλμπουμάρα, ο δίσκος που θα ακούς σε δέκα χρόνια, ολόκληρος από την αρχή ως το τέλος, όμως δεν παύει να είναι μια δουλειά που πάει τη μουσική λίγο πιο μπροστά…

Δεν είναι και τόσο εύκολο να έχεις τρια ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΑ σινγκλς σε ένα μόνο άλμπουμ. Και μάλιστα χωρίς να μοιάζει το ένα με το άλλο!
Δεν είναι ότι έδωσαν τα κομμάτια τους για remix σε τύπους που λατρεύουμε (Soulwax, Justice, Pet Shop Boys).

Δεν είναι που ο ήχος του χαρακτηρίζεται ως… Alternative rock, Dance-punk, Indie rock, Psychedelic pop, Synth pop, Electropop.  Έτσι τουλάχιστον λέει το wikipedia…  Και αυτό θα έφτανε πιστέψτε με, για να τους προσέξω…

Είναι που η μουσική τους μοιάζει μοιάζει παλιά, καλή, μελωδική και πάνω από όλα χορεύεται ρε σεις…  Λογικά θα τους δούμε στην Ελλάδα το 2014 μετά από δύο μέτρια άλμπουμς που θα ακολουθήσουν… (Ελπίζω πώς όχι. Και για τα δύο)

  1. MGMT – Oracular Spectacular
  2. Lykke Li – Youth Novels
  3. Cut Copy – In Ghost Colours
  4. Glasvegas – Glasvegas
  5. Fleet Foxes – Fleet Foxes
  6. Kings Of Leon – Only By The Night
  7. Hot Chip – Made In The Dark
  8. Goldfrapp – Seventh Tree
  9. Crystal Castles – Crystal Castles
  10. The Last Shadow Puppets – The Age Of The Understatement
  11. Friendly Fires – Friendly Fires
  12. Metronomy – Nights Out
  13. Portishead – Third
  14. Black Kids – Partie Traumatic
  15. Coldplay – Viva La Vida
  16. Hercules And Love Affair – Hercules And Love Affair
  17. M83 – Saturdays=Youth
  18. The Killers – Day & Age
  19. Girl Talk: Feed the Animals
  20. Jamie Lidell – Jim

Στα γρήγορα: Γιατί Lykke Li; Πρώτον, επειδή γεννήθηκε το 1986. Δεύτερον, επειδή το κλιπ για το I’m good I’m gone είναι τρελό. Τρίτον, επειδή έκανε remix ο Fred Falke αλλά και οι Black Kids. Τέταρτον, επειδή η σουηδική ποπ παραμένει τέλεια…

Οι Cut Copy είναι μια μεγάλη ιστορία. Θα τους βρείτε στα καλύτερα σινγκλς του 2007. Και ναι, θα το παινευτώ, τότε που τους ήξεραν λίγοι. Το Hearts on fire είναι διαμάντι. Τίποτα άλλο. Και τα φετινα όμως είναι εξαιρετικά. Κι αν οι New Order δεν ξαναβγάλουν δίσκο, ίσως και να μη μας πειράξει. Εφόσον βέβαια υπάρχουν αυτοί οι Αυστραλοί. Νο.3 μόνο και μόνο για το crossover. Πέρυσι τέτοιον καιρο δεν το πίστευα, αν και το ήθελα…

Glasvegas: Διάβαζα γι’αυτούς στη Lifo πίνοντας μπύρα με τον κοντό σε ένα μαγαζί της Αλεξάνδρας, τη μέρα που οι Σκωτσέζοι είχαν κατακτήσει την Αθήνα. Ο βάζελος έπαιζε με τους Ρέηντζερς δυστυχώς…
Το It’s my own cheating heart that makes me cry δεν με κάνει να κλαίω, αντίθετα με φτιάχνει. Ίσως λόγω του ψωνίστικου στίχου που λέει «Oh I’m so clever, I’m so clever, I’m so cleeeeever». Τους λάτρεψα κι ας τους λένε παλιομοδίτες…

Ολόκληρη η σούμα της μπλογκοψηφοφορίας 54 blogs, στις 22 Δεκέμβρη 2008 στου All Gone

O Αρτινός Κηπουρός

Άντε και  με Όσκαρ Αντώνη μου!!!

Update με αυτοσχέδιο ανεκδοτάκι:

Πάει ο Αντώνης πρώτη μέρα στη δουλειά στο Δημαρχείο Κηφισιάς. Μπαίνει μέσα και ανεβαίνει στο γραφείο του Δημάρχου.

– Καλημέρα Νίκο!
– Καλημέρα Αντώνη (του λέει ο Χιωτάκης).
Καλά ρε, τον Αβραάμ τι τον έφερες μαζί;

– Ξεκινάω τα δέντρα ρε Δήμαρχε, να μη φέρω και ένα κλαδευτήρι ;