Lori Glori

«Η χυδαία και συντονισμένη επίθεση που δεχόμαστε από την ατυχέστατη ακύρωση της συναυλίας των Depeche Mode συνεχίζεται μέχρι σήμερα με την αδιανόητη επίθεση που δέχεται το Rockwave Festival !

Ενώ αυτή τη στιγμή αυτονόητα εκφράζεται συμπάθεια τόσο από τα ΜΜΕ όσο και από την κοινή γνώμη σε όλους όσους έχουν πληγεί από τα ακραία για την εποχή καιρικά φαινόμενα, σε παράλληλο χρόνο τρείς -αν όχι πληρωμένοι τότε σίγουρα υποκινούμενοι –«δημοσιογράφοι», αποπειρούνται να διαστρεβλώσουν τα γεγονότα της 28ης Ιουνίου και να ρίξουν λάσπη στην εταιρία και το Rockwave Festival.

Καταγγέλλουμε τους κύκλους που υποκινούν αυτές τις ανήκουστες επιθέσεις και στέλνουμε ένα μήνυμα σε αυτούς , που όλοι μας ξέρουμε πολύ καλά ποιοι είναι…

Ο πολιτισμός δεν γίνεται από αχυρανθρώπους ούτε από γκάνγκστερ»

Έλα που θα σκάσω μέχρι να μάθω ποιούς εννοεί ο Λώρης. Μα όπως και να το δει κανείς, άργησε να κάνει ανακοινώσεις την Κυριακή. Τώρα για όλα τα άλλα τα έχουμε ξαναπεί. Δυστυχώς έπεσα μέσα που είπα ότι «ενός κακού μύρια έπονται». Ξεκινάς με Depeche , προχωράς με Franz Ferdinand και σου σκάνε και τα δυο απανωτά και τρελαίνεσαι. Και τότε ψάχνεις τους εχθρούς.
Δεν υπονοώ κάτι, όμως θα ήθελα πολύ να μάθω ποια ήταν η προπώληση στις δυο μέρες του Rockwave που έχουν ακυρωθεί. Κάποιος μου λεγε ότι ειδικά οι Motley δεν είχαν τίποτα… Οι Killers ;

bonus track:

Didi e didi

Και τώρα, ήρθε η ώρα για τα σοβαρά φεστιβάλ. Μετά τις αστειότητες (όπως αποδείχθηκε) τύπου Ejekt, η σκυτάλη περνάει στο Rockwave το οποίο και, ανεξαρτήτως line up, αν αυτό είναι καλό καλλίτερο ή κακό, πρόκειται για φεστιβάλ κανονικό.

Ρε καλύτερα να μασάς λέμεε…..

Don’t stop til you get enough

Διαβάζω αλλά κυρίως ακούω πολλά πράγματα τις τελευταίες τρείς μέρες με αφορμή το θάνατο του Jacko. Από τα καλύτερα ήταν χθες Σαββατόβραδο, ένα δίωρο αφιέρωμα που ετοίμασε το Radio1 του BBC και έπαιξε ιστορίες βγαλμένες μέσα από τραγούδια. Κολλάω με αυτά. Γι’αυτό άλλωστε μου αρέσει ακόμη να ακούω Πετρίδη στο ράδιο.

Από την νύχτα της Πέμπτης ως σήμερα, θα λεγα ότι τα ελληνικά ΜΜΕ προσπάθησαν αλλά δεν κατάφεραν να αγγίξουν το μύθο του. Αποκορύφωμα ήταν βέβαια οι κυριακάτικες εφημερίδες που αν και ειναι κυριακάτικες, είχαν σχεδόν ελάχιστα πράγματα για το θάνατό του.

Έτσι κι αλλιώς δεν είναι εφημερίδες. Είναι τα σιντί και τα ντιβιντί που πολλές φορές συνοδεύονται από καλά κείμενα.  Γιατί αν ήταν όντως εφημερίδες θα είχαν κάτι καλό ετοιμάσει. Είχαν μία ολόκληρη μέρα  μέχρι να πάνε στο τυπογραφείο διάολε! Ξημερώματα Παρασκευής πέθανε, όχι Κυριακή πρωί! Μετά αναρωτιούνται όλοι γιατί ο κόσμος γυρνάει την πλάτη στις εφημερίδες. Μα γιατί δεν έχουν να προσφέρουν τίποτα εκτός από μερικά καλά τραγούδια του Θάνου Μικρούτσικου ή της Χαρούλας.

Και δεν είναι θέμα γούστου να ασχοληθείς με τον Μιchael Jackson. Ας μην ακούω άλλο ισοπεδωτικές μαλακίες τύπου Μαστοράκη περι παιδοφιλίας κλπ. Αυτό που αφήνει αποδεδειγμενα τώρα που φεύγει είναι η δουλειά του. Το ότι έβαλε δίπλα στο music το business και το έκανε music business.  Αφήνει παραγωγές που φτιάχτηκαν το ’82 κι ακούγονται φρέσκιες σήμερα κι ας μην είσαι φαν ρε παιδί μου.  Άκου για μια στιγμή το Pretty Young Thing, κομμάτι που δεν έγινε ποτέ hit, και πες μου αν στέκεται σήμερα ανάμεσα σε όλα όσα ακούμε…
Λόγω ηλικίας δεν έζησα τα καλά του Μιχαλάκη στην ακμή τους. Χόρεψα το Billie Jean μόνο στα 5-6 μου ντυμένος καουμπόης σε μια ντίσκο που έπαιζε και τα Παπάκια και το Da da da…  Έζησα την τηλεοπτική εποχή του όμως. Την πρεμιέρα του Black or white στο Mega ένα Σάββατο απόγευμα του Νοεμβρίου του 1991, πριν ή μετά από έναν αγώνα μπάσκετ για την Α1.

Δε θα πήγαινα ως πιτσιρικάς στην περιβόητη συναυλία που είχε ανακοινωθεί για το ΟΑΚΑ στις 1ο Οκτωβρίου του ’92. Στεναχωρήθηκα όμως όταν έμαθα ότι δεν θα έρθει. Άκουγα τα τραγούδια του Dangerous στον Ant1 fm (!) από τους Πολυχρονίου, Μουτσόπουλο, Ξυνόπουλο, Προκόπη Δούκα, Μάγκυ και άλλους και άρχισα να ψάχνω τα παλιά του. Δυσκολευόμουν να πιστέψω ότι υπάρχει κομμάτι σαν το Don’t stop til you get enough που το χορεύεις ακόμη και μέσα σε ασανσέρ.  Kαι τώρα που την έκανε, ψάχνω και βρίσκω τραγούδια που δεν είχα ακούσει ποτέ. Διασκεύες που έκανε με τα αδέλφια του στην εποχή της ντίσκο και σπάνια remixes που θα κρατήσουν το θρύλο του για πάντα ζωντανό. Γιατί η αλήθεια είναι πώς αν ο Michael έφευγε γερασμένος στα 75 του και χωρίς να επανέλθει ποτέ στην ενεργό δράση, θα ξέφτιζε κι άλλο. Ενώ τώρα έτσι όπως έφυγε (ποιός ξέρει πώς αραγε) έγινε θρύλος.

Σταθμός Σφενδάλη

Και ο Ιούλιος κόντεψε, εμπρός βήμα ταχύ να τον προϋπαντήσουμε παιδιά στη Μαλακάσα! Αν θα πάω; Ούτε απέξω! Αφού όταν περνάω απο Εθνική κοιτάω από την πάνω μεριά! Καλα εντάξει, υπερβάλλω. Δεν είχα σκοπό να πάω για κανένα από τα ονόματα που θα παίξουν. Ειλικρινά μάλιστα έχω την απορία να μάθω τί σόι προπώληση έχουν κάνει οι Κιλλερς με την Ντάφυ.

Συμφωνώ ότι είναι το φεστιβάλ της χρονιάς αλλά μόνο για τις χαρντ ροκ ημέρες. Κατά τα άλλα επιτρέψτε μου να διαφωνήσω. Μπορεί ο Moby να βγάζει καλό δίσκο, αλλά οι headliners Placebo είναι αδιάφοροι πλέον για μένα. Γούσταρα τρελά το Nancy Boy όταν το άκουγα στο Ρόδον 94,4 και από τότε μου άρεσαν πολλά κομμάτια.
Όμως τα τελευταία χρόνια μου φαίνονται στάσιμοι. Δε θεωρώ ότι είναι μέρος αυτού που λέμε «σύγχρονο ροκ». Και πολύ περισσότερο, έρχονται στην Ελλάδα συνέχεια. Μπήκαν (με την αξία τους) στην κατηγορία Scorpions, James, Puressence. Είναι αυτό που λέμε αν θες να λες στους γείτονες ότι πήγες σε μια ροκ συναυλία, διαλέγεις αυτή και καθάρισες!

Στο μεταξύ, ήρθε και η ακύρωση της Joss Stone. Νομίζω ότι δεν την «πουλήσανε» σωστά αυτήν. Θα μπορούσε να γίνει κάτι παραπάνω, τουλάχιστον για μια αξιοπρεπή εμφάνιση.
Αντίθετα εμφανίσεις όπως αυτή του Michael Bolton βαφτίζονται κυριλλέ, ανεβαίνουν στο άρμα του ερωτικού σταθμού της πόλης και μαζεύουν την καλή κοινωνία και καθάρισες! Πάει η κυριούλα δίνει τα 8ο€ και ακούει Said I Love You But I Lied και αυτό ήτανε…

Rewind the Ejekt

Όσον αφορά δε το Ejekt festival, δεν το έχω ξεχάσει. Βρέθηκα και στις δύο μέρες και θα σας πω τη γνώμη μου. Απλά θα καταθέσω αρχικά αυτό που μου έκανε (κακή) εντύπωση. Είδα τις προάλλες στο Avopolis ότι η εταιρεία που το διοργάνωσε δεν έδωσε καμία πρόσκληση στο γνωστό μουσικό σάιτ.

Το ότι διάβασα στην άλλη σελίδα του (δημοσιογράφου της  «Ε» που εκτιμώ) Δημήτρη Κανελλόπουλου τόσο ισοπεδωτική κριτική για το διήμερο, θέλω να ελπίζω ότι είναι τυχαίο.

‘Ομως όλοι εμείς που πληρώνουμε κανονικά για να πάμε σε μια συναυλία, θέλουμε να ακούμε και να διαβάζουμε κριτικές πέρα από τις όποιες σχέσεις που ειδικά στο παρελθόν έδιναν και έπαιρναν.  Και το λέω σχεδόν ανοιχτά, επειδή δεν θεωρώ τόσο κακό αυτό το φεστιβάλ. Κάθε άλλο… Αν όμως στο ένα σάιτ γράφεις ότι δε σου δώσανε προσκλήσεις και στο άλλο απλά το… γαμάς, ε ναι ρε συ το μυαλό μου θα πάει προς τα εκεί…

Και βέβαια ήρθε σήμερα και η κριτική στην Ελευθεροτυπία. Δεν ξέρω βέβαια τι γνώμη είχε ο Νίκος Παπαδογιάννης που εθεάθη να περνάει καλά και τις δύο ημέρες του φεστιβάλ…
Επανέρχομαι.

Ανοίχτε κι ένα λεξικό!

Λένε πώς ένα σωστό δημοσιογραφικό κείμενο  δεν πρέπει να επαναλαμβάνει μια λέξη πολλές φορές.
Κι αναρωτιέμαι: Καλά δε βρέθηκε κανένα συνώνυμο της «γκάφας» ;           😉


«Το Βήμα» ζητά συγγνώμη από τους αναγνώστες του
ΣΤΑΥΡΟΣ Π. ΨΥΧΑΡΗΣ | Δευτέρα 22 Ιουνίου 2009 [ 16:50 ]
Αγαπητοί αναγνώστες,
Πολλές εφημερίδες της Κυριακής 21.6.2009, με πρώτο «Το Βήμα», διέπραξαν μια μνημειώδη γκάφα. Στις πρώτες τουλάχιστον εκδόσεις τους, στα φύλλα δηλαδή που προορίζονται για περιοχές μακράν της πρωτευούσης, αναφέρονται στη δήθεν συνάντηση Καραμανλή – Ερντογάν, που βεβαίως δεν έγινε καθώς ο πρωθυπουργός της Τουρκίας ματαίωσε την τελευταία στιγμή την επίσκεψή του στην Αθήνα.
Η μεγάλη αυτή γκάφα οφείλεται στο ότι οι εφημερίδες της Κυριακής, λόγω του μεγάλου αριθμού φύλλων κυκλοφορίας, αρχίζουν να εκτυπώνονται από το πρωί του Σαββάτου. Ετσι, πολλές φορές αναφέρονται σε συναντήσεις και άλλες δραστηριότητες ως εάν επρόκειτο για γεγονότα. Τέτοια περιστατικά έχουν συμβεί πολλές φορές και δυστυχώς τα παθήματα δεν έχουν γίνει μαθήματα.
Η γκάφα του «Βήματος» ήταν μεγαλύτερη καθώς δημοσιεύθηκε και «ρεπορτάζ» για το τι (θα) έλεγαν μεταξύ τους οι δύο πρωθυπουργοί. Δεν είναι παράδοξο να γράφεται προκαταβολικώς ένα κείμενο για τη συνάντηση ηγετών κρατών, καθώς οι ανεπίσημες αλλά έγκυρες πηγές (δηλ. άτομα του επιτελείου των ηγετών) αφήνουν να διαρρέουν προς τους διαπιστευμένους δημοσιογράφους πληροφορίες για τη συνάντηση και τις εκατέρωθεν θέσεις. Συνήθως αρκετοί δημοσιογράφοι συντάσσουν βάσει αυτών των πληροφοριών τα κείμενά τους και τα παραδίδουν προς δημοσίευση προτού λήξει η συνάντηση…
Αυτή η πρακτική οδηγεί σε γκάφες, όπως η τελευταία του «Βήματος» _ δεν χρειάζεται να αναφερθούν συγκεκριμένες περιπτώσεις διότι αυτά τα γεγονότα ασφαλώς δεν αποτελούν δικαιολογίες.
Πρέπει πάντως να σημειωθεί ότι στο «Βήμα online» που παρουσιάζει την ειδησεογραφία από λεπτό προς λεπτό ΔΕΝ αναρτήθηκε το κείμενο της γκάφας. Φυσικά δεν υπήρχε πρόθεση παραπλανήσεως των αναγνωστών, καθώς είναι φανερό ότι η αποκάλυψη της γκάφας δεν θα αργούσε.
Οπωσδήποτε «Το Βήμα» έλαβε τα μέτρα που απαιτούνται για να μην ξανασυμβεί παρόμοιο περιστατικό, για το οποίο ζητεί συγγνώμη από τους αναγνώστες του.
Σταύρος Π. Ψυχάρης
Διευθυντής

Πώς η Γιάννα την έσπασε στον Σταμάτη

ScreenHunter_01

Οκτώ λινκ ετοίμαζε ο κύριος Μαλέλλης για το γάμο του ακρο-Μπουμπούκου μετά της κ.Μανουλίδου και τσουπ!!! Έσκασε η βόμβα της Γιάννας που έφερε ως αποτέλεσμα τι;  Την απεργία της ΕΣΗΕΑ που ουσιαστικά ακυρώνει τα 8 συνεργεία. Τι να τα κάνει τόσα και είδικα τα uplink και τα δορυφορικα και τα λοιπά, εφόσον δε βγάζει δελτίο;
Άσε που κανονικά δεν πρέπει να πάει κανείς για δουλειά απο τους «δημοσιογράφους» του Ομίλου Βαρδινογιάννη. Μην το ξεχνάτε, είναι απεργία. Κι αν εσείς εκεί που είστε σήμερα δουλεύετε γιατί έχετε εκπομπή αύριο-μεθαύριο, (τώρα θα λαϊκίσω…) μην ξεχνάτε ότι η κρίση μπορεί να χτυπήσει και τη δική σας πόρτα…