Δέκα χρόνια και μία μέρα

Γράφει ο Pit

Με μεγάλη υπομονή περίμενα τα «παληκάρια» του μπλογκ να γράψουν κάτι, έστω ένα …μονόστηλο για τον μεγάλο Zejiko αλλά μάταια…

Δέκα χρόνια και …1 μέρα πλέον πέρασαν από εκείνο το Παρασκευιάτικο μεσημέρι της 4η Ιουνίου  του μακρινού ’99 όταν οι Αδελφοί Γιαννακόπουλοι έκαναν την πιο σημαντική πράξη μακράν στα τόσα χρόνια που ήταν, είναι και θα είναι ιδιοκτήτες στην ΚΑΕ Παναθηναϊκός!

Ο μεγάλος Ζέλικο Ομπράντοβιτς 39 χρονών τότε μα με πείρα …ηλικιωμένου προπονητή υπέγραφε στον ΠΑΟ, έχοντας στη συλλογή του ήδη 3 Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα με 3 διαφορετικές ομάδες (Παρτιζάν ’92, Μπανταλόνα ’94, Ρεάλ ’95) και 2 Σαπόρτα επίσης με 2 διαφορετικές ομάδες (Ρεαλ ’97, Μπενετόν ’99).

Οι αλλεπάλληλες προσπάθειες επί χρόνια των αδελφών Γιαννακόπουλων να καταλήξουν σε έναν προπονητή και κατ’ επέκταση σε ένα σταθερό σχήμα δεν απέδωσε ακόμα κι όταν ο Μάλκοβιτς κατάφερε να φέρει την πολυπόθητη ευρώ-κούπα στην Ελλάδα. Τα «πειράματα» των Παβλίσεβιτς, Πολίτη, Κυρίτση, Κουγιουμτζόγλου απέτυχαν παταγωδώς, ενώ και ο Λευτέρης ο Σούμποτιτς αποδείχθηκε λίγος παρόλο που έσπασε το ρόδι το 1998 με το πρώτο πρωτάθλημα μετά από 14 χρόνια και φυσικά με το «πρωτάθλημα μες το Παλέ» ένα χρόνο αργότερα.

Το διορατικό πνεύμα του μεγάλου Ζέλικο έφερε το …μελτέμι του πρωταθλητή στην ομάδα ακόμα κι αν οι ιδιοκτήτες άργησαν να το αντιληφθούν.

Το μοντέλο του «ρίχνω λεφτά και παίρνω όποιον θέλω» που ίσχυε μέχρι τότε καταρρίφθηκε μόλις ο μεγάλος Ζέλικο έκανε την πρώτη επίσκεψη στα γραφεία της ΒΙΑΝΕΞ!

Ο «Σέρβος» γνωρίζοντας πολύ καλά πώς να παίρνει κούπες με ομάδες συνόλου και όχι με ονόματα (μόνη εξαίρεση το «εύκολο» κύπελο το ’95 με την Ρεάλ του Σαμπόνις) έριξε την πρώτη χυλόπιτα στα «αδέλφια» όταν αυτοί άρχισαν να ρίχνουν ονόματα στο τραπέζι…

«Mr Pavlos, εγώ δεν θέλω ονόματα, συνεχίζω με αυτούς που υπάρχουν και 2-3 προσθήκες» έλεγε ορθά κοφτά κάθε Ιούνιο που ετοίμαζαν το πλάνο της χρονιάς. Μια ατάκα που επαναλάμβανε για χρόνια ο Ζέλικο μέχρι να το εμπεδώσουν.

Κι αν κάποιες φορές τους έκανε το χατίρι (βλέπε Γιαφτόκας 2006), σύντομα τους αποδείκνυε περίτρανα ότι η επιλογή τους ήταν πεταμένα λεφτά…!

Το προορατικό και διορατικό χάρισμα του Ζέλικο δεν έχει να κάνει μόνο με τους παίχτες και πόσο αυτοί θα αποδώσουν ή όχι στο μέλλον. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Ζέλικο έχει κερδίσει τόσους τελικούς αφού με το χάρισμα αυτό μπορεί να διακρίνει τον κίνδυνο ή και να προβλέψει τις κινήσεις των αντιπάλων σε κρίσιμα δευτερόλεπτα όταν η μπάλα «καίει».

Για τους τίτλους δεν υπάρχουν λόγια… Είναι χιλιοειπωμένα!

Απλά μόνο ότι για να φτάσει μια ομάδα να πάρει έναν τίτλο, προφανώς και είναι αποτέλεσμα μιας ιδιαίτερης δουλειάς που έγινε τη συγκεκριμένη περίοδο, όμως αν δεν έχει τις σωστές ισορροπίες και τους αυτοματισμούς, δύσκολα επαναλαμβάνει την επιτυχία και πόσο μάλλον ξανά και ξανά… και ο τελειομανής Ζέλικο δουλεύει την ομάδα του σαν ένα καλοκουρδισμένο ρολόι και όπως σε όλα τα ρολόγια έτσι κι εδώ ο χρόνος δε σταματά… εξάλλου ο Ζέλικο είναι μόλις 49 χρονών και… 3 μηνών!

γκαβός: το κείμενο του… συντρόφου Pit και όλα τα περί «Κουγιουμτζόγλου» κλπ παραμένουν «καθαρά» από οποιαδήποτε δική μας επεξεργασία. Και εννοείται πώς δεν είναι απαραίτητο να συμφωνούμε κιόλας. Μη λέμε τα ίδια κάθε φορά…
Advertisements

One response to “Δέκα χρόνια και μία μέρα

  1. …σοβαρή προσωπικότητα που έκανα και λάθος το όνομα του! Και που τον ανέφερε αυτόν τον μικρό σε ένα κείμενο για τον Μεγάλο Zejiko, πολύ του είναι !

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s